هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از درد و رنج عشق و جدایی میگوید و با تصاویر شاعرانه مانند جاری شدن اشک به رود جیحون، کشیده شدن دل به سوی زلف یار، و تأثیرات نگاه و غمزه معشوق، احساسات عمیق خود را بیان میکند.
رده سنی:
16+
متن حاوی مفاهیم عاطفی عمیق و پیچیدهای است که برای درک کامل آن، مخاطب نیاز به بلوغ فکری و عاطفی دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و تصاویر شاعرانه ممکن است برای خوانندگان جوانتر دشوار باشد.
غزل ۳۹ - دوش اشگم سر به جیحون میکشید
دوش اشگم سر به جیحون میکشید
دل بدان زلفین شبگون میکشید ۱
ناتوان شخص ضعیفم هر زمان
اشگ ریزان ناله را چون میکشید ۲
گاه اشگش سوی صحرا میدواند
گاه آهش سوی گردون میکشید ۳
ناگهان خیل خیالش بر سرم
لشگر از بهر شبیخون میکشید ۴
دید آن چشم بلابین دمبدم
تا گریبان جامه در خون میکشید ۵
آستین بر زد خیالش تا به روز
رخت از آن دریا به هامون میکشید ۶
غمزهاش تیری که میزد بر عبید
لعل او پیکانش بیرون میکشید ۷
دل بدان زلفین شبگون میکشید ۱
ناتوان شخص ضعیفم هر زمان
اشگ ریزان ناله را چون میکشید ۲
گاه اشگش سوی صحرا میدواند
گاه آهش سوی گردون میکشید ۳
ناگهان خیل خیالش بر سرم
لشگر از بهر شبیخون میکشید ۴
دید آن چشم بلابین دمبدم
تا گریبان جامه در خون میکشید ۵
آستین بر زد خیالش تا به روز
رخت از آن دریا به هامون میکشید ۶
غمزهاش تیری که میزد بر عبید
لعل او پیکانش بیرون میکشید ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۵۱۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۳۸ - گرم عنایت او در بروی بگشاید
گوهر بعدی:غزل ۴۰ - هرگز کسی به خوبی چون یار ما نباشد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
