غزل ۴۶ - لعل نوشینش چو خندان می شود

لعل نوشینش چو خندان می شود
در جهان شکر فراوان می شود ۱

قد او هرگه که جولان میکند
گوییا سرو خرامان می شود ۲

پرتو رویش چو می‌تابد ز دور
آفتاب از شرم پنهان می شود ۳

قصهٔ زلفش نمی گویم به کس
زانکه خاطرها پریشان می شود ۴

من نه تنها می شوم حیران او
هرکه او را دید حیران می شود ۵

گرچه می گوید که بنوازم تو را
تا نگه کردی پشیمان می شود ۶

با عبید ار نرم می گردد دلت
کارهای سختش آسان می شود ۷

هرکه را شاهی عالم آرزوست
بندهٔ درگاه سلطان میشود ۸

شاه اویس آن خسرو دریا دلی
کافتابش بنده فرمان می شود ۹

خسروی کز کلک گوهربار او
کار بی سامان به سامان می شود ۱۰