غزل ۶۰ - یار پیمان شکنم با سر پیمان آمد

یار پیمان شکنم با سر پیمان آمد
دل پر درد مرا نوبت درمان آمد ۱

این چه ماهیست که کاشانهٔ ما روشن کرد
وین چه شمعیست که بازم به شبستان آمد ۲

بخت باز آمد و طالع در دولت بگشاد
مدعی رفت و مرا کار به سامان آمد ۳

می بیارید که ایام طرب روی نمود
گل بریزید که آن سرو خرامان آمد ۴

از سر لطف ببخشود بر احوال عبید
مگرش رحم بدین دیدهٔ گریان آمد ۵