هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عرفانی از زبان عاشقی است که به سوی یاری مسکین و عشق به معشوق خود می‌رود. او از زیبایی‌ها و جذابیت‌های معشوق سخن می‌گوید و از تأثیر عشق بر وجود خود می‌نالد. در پایان، اشاره‌ای به رندی و بازیگری معشوق دارد.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی اشارات به رندی و بازیگری ممکن است نیاز به بلوغ فکری برای درک صحیح داشته باشد.

غزل ۱۰۲ - دارد به سوی یاری مسکین دلم هوائی

دارد به سوی یاری مسکین دلم هوائی
زین شوخ دلفریبی زین شنگ جانفزائی ۱

زین سرو خوشخرامی گل پیش او غلامی
مه پیش او اسیری شه پیش او گدائی ۲

هر غمزه‌اش سنانی هر ابرویش کمانی
گیسوی او کمندی بالای او بلائی ۳

ما را ز عشق رویش هر لحظه‌ای فتوحی
ما را ز خاک کویش هر ساعتی صفائی ۴

بگرفته عشق ما را ملک وجود آنگه
عقل آمده که ما نیز هستیم کدخدائی ۵

جان می‌فزاید الحق باد صبا سحرگه
مانا که هست با او بوئی ز آشنائی ۶

گفتم عبید گفتا نامش مبر که باشد
رندی قمار بازی دزدی گریز پائی ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۴۴۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۱۰۱ - زهی لعل لبت درج لئالی
گوهر بعدی:غزل ۱۰۳ - زلفت به پریشانی دل برد به پیشانی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.