هوش مصنوعی:
در این متن، شاعر از عشق و دوستی میگوید و بیان میکند که دوست واقعی کسی است که دلش را برای دوستش شاد کند. همچنین اشاره میکند که هیچ عیبی در تو نیست و هیچ رازی وجود ندارد که تو از آن آگاه نباشی.
رده سنی:
15+
مفاهیم عمیق عشق و دوستی و استفاده از زبان شعر کلاسیک فارسی ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. این متن更适合 افرادی که توانایی تحلیل و درک مفاهیم انتزاعی را دارند.
شماره ۱۲۴ - کسی را چو من دوستگان می چه باید؟
کسی را چو من دوستگان می چه باید؟
که دل شاد دارد بهر دوستگانی ۱
نه جز عیب چیزیست کان تو نداری
نه جز غیب چیزیست کان تو ندانی ۲
که دل شاد دارد بهر دوستگانی ۱
نه جز عیب چیزیست کان تو نداری
نه جز غیب چیزیست کان تو ندانی ۲
قالب: قصیده
تعداد ابیات: ۲
۴۵۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۳ - مرا ز منصب تحقیق انبیاست نصیب
گوهر بعدی:شماره ۱۲۵ - آی دریغا! که خردمند را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
