هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه و عارفانه است که در آن شاعر از درد عشق، بیقراری، و رنجهای روحی خود سخن میگوید. او از بیخوابیهای شبانه، سوزش درونی، و نالههایش از یار نافرمان میگوید. همچنین، اشاراتی به مفاهیم عرفانی مانند وضو گرفتن با خون دل و سجده به معشوق دارد. در پایان، با اشاره به نوای باربد و خسرو، حس شور و هیجان عاشقانه را به تصویر میکشد.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عمیق عاشقانه و عرفانی است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی تصاویر مانند 'خون دل' و 'سوزش درونی' ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسال نامناسب باشد.
غزل ۵۴ - من و پیچاک زلف آن بت و بیداری شبها
من و پیچاک زلف آن بت و بیداری شبها
کجا خسبد کسی کش میخلد در سینه عقربها؟ ۱
گهی غم میخورم گه خون و میسوزم به صد زاری
چو پرهیزی ندارم جان نخواهم برد ازین تبها ۲
چه بودی گر دران کافر جوی بودی مسلمانی
چنین کز یاربم میخیزد از هر خانه یا ربها ۳
دعای دوستی از خون نویسند اهل درد و من
به خون دیده دشنامی که بشنیدم از آن لبها ۴
ز خون دل وضو سازم چو آرم سجده سوی او
بود عشاق را آری بسی زینگونه مذهبها ۵
بناله آن نوای باربد برمیکشد خسرو
که جانها پایکوبان میجهد بیرون ز قالبها ۶
کجا خسبد کسی کش میخلد در سینه عقربها؟ ۱
گهی غم میخورم گه خون و میسوزم به صد زاری
چو پرهیزی ندارم جان نخواهم برد ازین تبها ۲
چه بودی گر دران کافر جوی بودی مسلمانی
چنین کز یاربم میخیزد از هر خانه یا ربها ۳
دعای دوستی از خون نویسند اهل درد و من
به خون دیده دشنامی که بشنیدم از آن لبها ۴
ز خون دل وضو سازم چو آرم سجده سوی او
بود عشاق را آری بسی زینگونه مذهبها ۵
بناله آن نوای باربد برمیکشد خسرو
که جانها پایکوبان میجهد بیرون ز قالبها ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۵۴۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۵۳ - بسی شب با مهی بودم کجا شد آن همه شبها
گوهر بعدی:غزل ۵۵ - زین سان که بکشتی بشکر خنده جهانی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
