هوش مصنوعی:
شاعر در این بیت از دست دادن معشوق و تأثیر عمیق این فقدان بر زندگی خود سخن میگوید. او اشاره میکند که ارزش گل را بلبل میداند و ارزش شراب را میپرست، که میتواند به معنای درک عمیق عاشق از ارزش معشوق باشد.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای درک کامل نیاز به بلوغ عاطفی داشته باشد. همچنین، اشاره به 'باده' ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامناسب باشد.
غزل ۱۳۶ - بی رخت از پا فتادم بیلبت رفتم ز دست
بی رخت از پا فتادم بیلبت رفتم ز دست
قدر گل بلبل شناسد قدر باده می پرست
قدر گل بلبل شناسد قدر باده می پرست
۴۵۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۳۵ - دل ندارم غم جانان زچه بتوانم خورد
گوهر بعدی:غزل ۱۳۷ - هر شب من و از گریه سر کوی تو شستن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
