هوش مصنوعی:
این شعر از عشق و دیوانگی ناشی از آن سخن میگوید. شاعر از تأثیر بوی گل و نغمههای بلبل بر روح و روان خود میگوید و عشق را همچون مستی توصیف میکند. همچنین، به مفاهیمی مانند فنا در عشق، رنج عاشق و تقدیر الهی اشاره میشود.
رده سنی:
15+
مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه در شعر وجود دارد که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات مانند فنا در عشق و رنج عاشق نیاز به درک بالاتری از زندگی و احساسات دارد.
غزل ۲۲۸ - باز بوی گل مرا دیوانه کرد
باز بوی گل مرا دیوانه کرد
باز عقلم را صبا بیگانه کرد ۱
بازم از سر تازه شد مستی عشق
بس که بلبل نالهٔ مستانه کرد ۲
گل چو شمع خوبرویی برفروخت
بلبل بیچاره را پروانه کرد ۳
جان برد از خانهٔ تن عاقبت
این چنین عشقت که در دل خانه کرد ۴
قصه شیرین عجب افسانهای است
کوهکن خواب اندرین افسانه کرد ۵
خورد خسرو نیست جز غم چاره چیست
چون خدا این مرغ را این دانه کرد ۶
باز عقلم را صبا بیگانه کرد ۱
بازم از سر تازه شد مستی عشق
بس که بلبل نالهٔ مستانه کرد ۲
گل چو شمع خوبرویی برفروخت
بلبل بیچاره را پروانه کرد ۳
جان برد از خانهٔ تن عاقبت
این چنین عشقت که در دل خانه کرد ۴
قصه شیرین عجب افسانهای است
کوهکن خواب اندرین افسانه کرد ۵
خورد خسرو نیست جز غم چاره چیست
چون خدا این مرغ را این دانه کرد ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
۴۱۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۲۷ - دل ز تو بیغم نتوانیم کرد
گوهر بعدی:غزل ۲۲۹ - دی دلبر من که سر فرازی میکرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
