هوش مصنوعی:
شاعر از دیدن هندستان و زلف معشوق سخن میگوید و از اشکهایش که مانند سیلاب جاری میشود.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است.
غزل ۳۶۷ - ز بهر دیدن هندستان زلف تو هر شب
ز بهر دیدن هندستان زلف تو هر شب
بیا ببین که زسیلاب چشمم آب درآید
بیا ببین که زسیلاب چشمم آب درآید
۳۶۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۳۶۶ - دل خود چه متاعی است که از ما طلبد دوست
گوهر بعدی:غزل ۳۶۸ - جان کنم پیش و جهان هم اگرم دست دهد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
