هوش مصنوعی: شاعر از رفتن دلش و عدم توانایی در بازگرداندن آن سخن می‌گوید و اشاره می‌کند که هیچ دستی به زلف دراز معشوق نمی‌رسد.
رده سنی: 16+ متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی است که درک کامل آن ممکن است برای مخاطبان کم‌سن‌وسال دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های شعری مانند 'زلف دراز' نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.

غزل ۴۱۱ - دل من رفت نتوان یافت بازش

دل من رفت نتوان یافت بازش
که دستی نیست بر زلف درازش
کانال گوهرین در ایتا
۳۸۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۴۱۰ - باغ روجانا که نرگس در هوای روی تست
گوهر بعدی:غزل ۴۱۲ - مکن ضایع طبیبا مرهم خویش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.