هوش مصنوعی: شاعر از باد صبحگاهی که بوی معشوق را آورده سخن می‌گوید و بیان می‌کند که امروز دلش را به سوی معشوق رها کرده است. معشوق از او خواسته تا دل شکسته‌اش را بر زلف‌هایش بگذارد و شاعر نیز این کار را با شکستگی انجام داده است.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که درک آن برای نوجوانان کم‌سن‌وسال ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های شعری نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.

غزل ۴۵۶ - دی باد صبح بوی تو آور رسوی من

دی باد صبح بوی تو آور رسوی من
امروز دل به سوی تو بر باد داده‌ام

گفتی دل شکسته بنه بر دو زلف من
من خورد شکسته وار بر این دل نهاده‌ام
کانال گوهرین در ایتا
۴۲۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۴۵۵ - دی باد صبح بوی تو آورد سوی من
گوهر بعدی:غزل ۴۵۷ - چو نام تو در نامه‌ای دیده‌ام
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.