غزل شمارهٔ ۱۳۸ - ماه کلیسا

ای پریچهره که آهنگ کلیسا داری
سینه‌ی مریم و سیمای مسیحا داری ۱

گرد رخسار تو روح القدس آید به طواف
چو تو ترسابچه آهنگ کلیسا داری ۲

آشیان در سر زلف تو کند طایر قدس
که نهال قد چون شاخه‌ی طوبا داری ۳

جز دل تنگ من ای مونس جان جای تو نیست
تنگ مپسند دلی را که در او جاداری ۴

مه شود حلقه به گوش تو که گردنبندی
فلک افروزتر از عقد ثریا داری ۵

به کلیسا روی و مسجدیانت در پی
چه خیالی مگر ای دختر ترسا داری ۶

پای من در سر کوی تو به گِل رفت فرو
گر دلت سنگ نباشد گِل گیرا داری ۷

دگران خوشگل یک عضو و تو سر تا پا خوب
آنچه خوبان همه دارند تو تنها داری ۸

آیت رحمت روی تو به قرآن ماند
در شگفتم که چرا مذهب عیسی داری ۹

کار آشوب تماشای تو کارستان کرد
راستی نقش غریبی و تماشا داری ۱۰

کشتی خواب به دریاچه‌ی اشکم گم شد
تو به چشم که نشینی دل دریا داری ۱۱

شهریارا ز سر کوی سهی بالایان
این چه راهیست که با عالم بالا داری ۱۲