هوش مصنوعی: این شعر از رودکی است که در آن شاعر با استفاده از تصاویر و استعاره‌های زیبا، احساس شوق و انتظار برای دیدار یار را بیان می‌کند. او از آمدن خسرو از مازندران، مسیح از آسمان، روح‌الامین برای مصلحت دنیا، و سکندر با بزرگان عراق سخن می‌گوید. همچنین، شاعر از رنج غربت و سفر می‌گوید و بوی یار مهربان را احساس می‌کند. در پایان، او به وزن شعری رودکی اشاره می‌کند و یاد جوی مولیان را زنده می‌کند.
رده سنی: 15+ این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و احساسی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و اشارات تاریخی نیاز به دانش ادبی و فرهنگی دارد که معمولاً در سنین بالاتر کسب می‌شود.

شماره ۱۹۰ - خسرو از مازندران آید همی

خسرو از مازندران آید همی
یا مسیح از آسمان آید همی ۱

یا ز بهر مصلحت روح‌الامین
سوی دنیا زان جهان آید همی ۲

یا سکندر با بزرگان عراق
سوی شرق از قیروان آید همی ۳

«ریگ آموی و درازی راه او
زیر پامان پرنیان آید همی» ۴

«آب جیحون از نشاط روی دوست
اسب ما را تا میان آید همی» ۵

رنج غربت رفت و تیمار سفر
«بوی یار مهربان آید همی» ۶

این از آن وزنست گفته رودکی
«یاد جوی مولیان آید همی» ۷
قالب: قصیده
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۴۵۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۸۹ - زشتم خواندی و راست گفتی
گوهر بعدی:شماره ۱۹۱ - در هجای شهابی: مرا شهابی گر هجو کرد صد خروار
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.