هوش مصنوعی:
این شعر از خاقانی، به بیان ناپایداری دنیا و بیعدالتیهای آن میپردازد. شاعر با استفاده از استعارههای نجومی و اساطیری، از تباهی عمر، از دست دادن فرصتها و ناکامیها سخن میگوید. او از مصیبتهای زندگی مینالد و بر بیثباتی دنیا تأکید میکند.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق فلسفی، استفاده از استعارههای پیچیده و اشارات اساطیری که درک آنها نیاز به دانش ادبی و بلوغ فکری دارد.
شمارهٔ ۲۶ - در مرثیهٔ وحید الدین عموی خود
کو آنکه نقد او به ترازوی هفت چرخ
شش دانگ بود راست بهر کفهای که سخت ۱
در بیع گاه دهر به بادی بداد عمر
در قمرهٔ زمانه به خاکی بباخت بخت ۲
جوزا گریست خون که عطارد ببست نطق
عنقا بریخت پر که سلیمان گذاشت تخت ۳
زین غبن چتر روز چرا نیست ریز ریز
زین غم عمود صبح چرا نیست لخت لخت ۴
آن نقش جسم اوست نه او در میان خاک
شبه مسیح شد نه مسیح از بر درخت ۵
خاقانیا مصیبت عم خوار کار نیست
هین زار زار نال که کار اوفتاد سخت ۶
شش دانگ بود راست بهر کفهای که سخت ۱
در بیع گاه دهر به بادی بداد عمر
در قمرهٔ زمانه به خاکی بباخت بخت ۲
جوزا گریست خون که عطارد ببست نطق
عنقا بریخت پر که سلیمان گذاشت تخت ۳
زین غبن چتر روز چرا نیست ریز ریز
زین غم عمود صبح چرا نیست لخت لخت ۴
آن نقش جسم اوست نه او در میان خاک
شبه مسیح شد نه مسیح از بر درخت ۵
خاقانیا مصیبت عم خوار کار نیست
هین زار زار نال که کار اوفتاد سخت ۶
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۶
۴۳۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۵ - زندگانی چو مال میراث است
گوهر بعدی:شماره ۲۷ - دروغ است آنکه گوید این که در سنگ
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
