هوش مصنوعی: شاعر در این متن از طالع و سرنوشت خود سخن می‌گوید. او با وجود دیدن مشکلات و کم‌بودی‌های مختلف در زندگی خود، مانند کم‌ضرر بودن خانه‌ی فرزندان و برادران، یا وجود سختی‌ها در مسیر موفقیت، اما به یک هنر در طالع خود اشاره می‌کند: دشمنانش دوام نمی‌آورند و آزار او به کسی مبارک نیست. این متن بازتابی از نگاه شاعر به تقدیر و تجربیات زندگی است.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و مرتبط با تقدیر است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادهای خاص (مانند 'سگ‌تر' یا 'دم خر') نیاز به درک ادبی بالاتری دارد.

شماره ۲۱۶ - من که خاقانیم نموداری

من که خاقانیم نموداری
مختصر دیده‌ام ز طالع خویش ۱

گرچه هر کوکب سعادت بخش
برگذر دیده‌ام ز طالع خویش ۲

بیت اولاد و بیت اخوان را
بسته در دیده‌ام ز طالع خویش ۳

لیکن از هشتم و ششم خود را
کم ضرر دیده‌ام ز طالع خویش ۴

بس که بیت الحیات را ز نخست
شیر نر دیده‌ام ز طالع خویش ۵

باز وقت ظفر به بیت‌المال
سگ‌تر دیده‌ام ز طالع خویش ۶

سر خر کو به خواب در بخت است
دورتر دیده‌ام ز طالع خویش ۷

پس به بیداری آزمایش را
دم خر دیده‌ام ز طالع خویش ۸

هست صد عیب طالعم را لیک
یک هنر دیده‌ام ز طالع خویش ۹

که نماند دراز دشمن من
من اثر دیده‌ام ز طالع خویش ۱۰

بر کس آزار من مبارک نیست
اینقدر دیده‌ام ز طالع خویش ۱۱
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۱۱
کانال گوهرین در ایتا
۴۹۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۱۵ - سفره‌ای و بر او چو سفرهٔ گل
گوهر بعدی:شماره ۲۱۷ - خاقانیا به سائل اگر یک درم دهی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.