هوش مصنوعی: شاعر بیان می‌کند که می‌تواند هزار سال به امید معشوق صبر کند، اما اگر به مراد نرسد، امیدش از بین می‌رود. او اشاره می‌کند که نه هر کسی که رفت به مقصد رسید و نه هر حرفی شنیده شد.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و فلسفی است که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارد.

شماره ۱۱۰ - هزار سال به امید تو توانم بود

هزار سال به امید تو توانم بود
اگر مراد برآید هنوز باشد زود ۱

اگر مراد نیابم مرا امید بسست
نه هر که رفت رسید و نه هر که گفت شنود ۲
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۴۹۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۰۹ - مرغ جایی که علف بیند و چیند گردد
گوهر بعدی:شماره ۱۱۱ - هر که بر روی زمین مهلت عیشی دارد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.