هوش مصنوعی: این شعر از مولانا جلال‌الدین رومی، تغییرات و تحولات عمیق در طبیعت و روح انسان را توصیف می‌کند. شاعر از شکوفایی گل‌ها در زمستان، تغییرات در قلب انسان و آفرینش جهانی نو در جهانی کهنه سخن می‌گوید. همچنین، عشق و عرفان به عنوان نیروهای محرک این تحولات مطرح می‌شوند.
رده سنی: 16+ این شعر حاوی مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادهای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارد.

غزل ۳۷۶ - امروز جنون نو رسیده‌ست

امروز جُنونِ نو رَسیده‌ست
زَنجیرِ هزار دل کَشیده‌ست ۱

امروز زِ کَندهایِ اَبلْوج
پَهلویِ جَوال‌ها دَریده‌ست ۲

باز آن بَدَوی به هِجْده ای قَلْب
آن یوسُفِ حُسن را خَریده‌ست ۳

جان‌ها همه شب به عِزّ و اِقْبال
در نرگس و یاسَمَن چَریده‌ست ۴

تا لاجَرَم از بِگاهْ هر جان
چالاک و لَطیف و بَرجَهیده‌ست ۵

امروز بنفشه زار و لاله
از سنگ و کُلوخْ بَردَمیده‌ست ۶

بِشْکُفت درخت در زمستان
در بَهمنْ میوه‌ها پَزیده‌ست ۷

گویی که خدایْ عالَمی نو
در عالَمِ کُهنه آفریده‌ست ۸

ای عارفِ عاشقْ این غَزَل گو
کت عشق ز عاشقان گُزیده‌ست ۹

بر چهره چون زَرِ تو گازی‌ست
آن سیمبَرَت مَگَر گَزیده‌ست؟ ۱۰

شاید که نَوازَد آن دلی را
کَانْدَر غَم او بَسی طَپیده‌ست ۱۱

خاموش و تَفَرُّج چَمَن کُن
کاِمْروز نیابَتِ دو دیده‌ست ۱۲
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۲
کانال گوهرین در ایتا
۶۰۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۳۷۵ - مر عاشق را ز ره چه بیمست؟
گوهر بعدی:غزل ۳۷۷ - آن را که در آخرش خری هست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.