هوش مصنوعی: شاعر از عشق و شور و شوق خود به یار دلفروز می‌گوید و از شب‌هایی یاد می‌کند که با عشق و باده به روز تبدیل شدند.
رده سنی: 16+ متن شامل مفاهیم عاشقانه و اشاره به مصرف شراب است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال نامناسب باشد.

رباعی ۱۳۰۶ - ما باده ز یار دلفروز آوردیم

ما باده ز یار دلفروز آوردیم
ما آتش عشق سینه‌سوز آوردیم ۱

تا دور ابد جهان نبیند در خواب
آن شبها را که ما به روز آوردیم ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۳۷۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:رباعی ۱۳۰۵ - ما بادهٔ ز خون دل خود می‌نوشیم
گوهر بعدی:رباعی ۱۳۰۷ - ما برزگران این کهن دشت نویم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.