هوش مصنوعی:
شاعر از عشق و شور و شوق خود به یار دلفروز میگوید و از شبهایی یاد میکند که با عشق و باده به روز تبدیل شدند.
رده سنی:
16+
متن شامل مفاهیم عاشقانه و اشاره به مصرف شراب است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال نامناسب باشد.
رباعی ۱۳۰۶ - ما باده ز یار دلفروز آوردیم
ما باده ز یار دلفروز آوردیم
ما آتش عشق سینهسوز آوردیم ۱
تا دور ابد جهان نبیند در خواب
آن شبها را که ما به روز آوردیم ۲
ما آتش عشق سینهسوز آوردیم ۱
تا دور ابد جهان نبیند در خواب
آن شبها را که ما به روز آوردیم ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۷۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۳۰۵ - ما بادهٔ ز خون دل خود مینوشیم
گوهر بعدی:رباعی ۱۳۰۷ - ما برزگران این کهن دشت نویم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.