هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از غرق شدن در عشق و گم شدن در آن سخن میگوید. او احساس میکند که مانند ذرهای از جیوه در دریا گم شده است و بیان عشق را مانند افسانهای میداند که دراز و خوابآور است.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن برای سنین پایینتر دشوار بوده و نیاز به بلوغ فکری و تجربهی بیشتری دارد.
شماره ۴۷ - تا در بُنِ بحر عشق غرقاب شدیم
تا در بُنِ بحر عشق غرقاب شدیم
گُم گشتهتر از ذرّهٔ سیماب شدیم ۱
افسانهٔ کارِ عشق چون برگوییم
کافسانهٔ تو دراز ودر خواب شدیم ۲
گُم گشتهتر از ذرّهٔ سیماب شدیم ۱
افسانهٔ کارِ عشق چون برگوییم
کافسانهٔ تو دراز ودر خواب شدیم ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۵۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۶ - جان را خطرِ روزِ پسین بایددید
گوهر بعدی:شماره ۴۸ - دردا که ز دُردی جهان مَست شدیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
