هوش مصنوعی:
شاعر از عشق عمیق و دردناکی میگوید که نه تنها دل و دینش را بر باد داده، بلکه حتی ذرهای گمان و یقین نیز برایش باقی نگذاشته است. او قصد داشته از این عشق دست بکشد، اما عشق به معشوق حتی این امکان را نیز از او گرفته است.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاشقانهی عمیق و پیچیده است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات و مفاهیم عرفانی و ادبی در متن، نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۸ - جانا غم عشقت دل و دینم نگذاشت
جانا غم عشقت دل و دینم نگذاشت
یک ذرّه گمانم و یقینم نگذاشت ۱
گفتم که ز دستِ تو کنم بر سرْ خاک
خود عشقِ رخت فرا زمینم نگذاشت ۲
یک ذرّه گمانم و یقینم نگذاشت ۱
گفتم که ز دستِ تو کنم بر سرْ خاک
خود عشقِ رخت فرا زمینم نگذاشت ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۷۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷ - ای زلفِ تو صد دامِ ستم افکنده
گوهر بعدی:شماره ۹ - زلف و رخِ تو که قصدِ جان دارندم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
