هوش مصنوعی:
شاعر در این ابیات به ستایش معشوق میپردازد و بیان میکند که چهرهی او مانند خورشید است و بدون حضور او، هیچ چیز ارزش دیدن ندارد. او از معشوق میخواهد که به خود رحم کند و از او دریغ نورزد.
رده سنی:
15+
این شعر دارای مفاهیم عاشقانه و ادبی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیهات پیچیده ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.
شماره ۵ - ای کرده پسند از دو جهان چاره منت
ای کرده پسند از دو جهان چاره منت
حقّا که دریغ دارم از خویشتنت ۱
چون بیخورشید ذرّه را نتوان دید
بیروی تو در چشم کی آید دهنت ۲
حقّا که دریغ دارم از خویشتنت ۱
چون بیخورشید ذرّه را نتوان دید
بیروی تو در چشم کی آید دهنت ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۴۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴ - زلفِ تو سرِ درازدستی دارد
گوهر بعدی:شماره ۶ - بنگر که دلم چه گونه مظلوم نمود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
