غزل ۹۵۱ - هر آن نوی که رسد سوی تو قدید شود

هر آن نوی که رَسَد سویِ تو قَدید شود
چو آبِ پاک که در تَنْ رَوَد پَلید شود ۱

زِ شیرِ دیو مَزیدی مَزیدِ تو هم ازوست
که بایَزید ازین شیردانْ یَزید شود ۲

مَرید خوانْد خداوند دیوِ وَسوَسه را
که هر کِه خورْد دَمِ او چو او مَرید شود ۳

چو مَشرق است و چو مغرب مِثالِ این دو جهان
بدین قَریب شَوَد مَرد زانْ بَعید شود ۴

هر آن دلی که بِشورید و قَیْ شُدَش آن شیر
زِ شورش و قَیِ آن شیرْ بوسَعید شود ۵

هر آن کِه صَدْر رَها کرد و خاکِ این دَر شُد
هزار قُفلِ گِران را دِلَش کلید شود ۶

تُرش تُرش تو به خُسرو مَگو که شیرین کو؟
پَدید آید چون خواجه ناپدید شود ۷

چو غوره رَست زِ خامیِّ خویش شُد شیرین
چو ماهِ روزه به پایان رَسید عید شود ۸

خَموش آیِنِه مَنْمایْ در وَلایَتِ زَنگ
نِما به قیصرِ رومَش که تا مُرید شود ۹