هوش مصنوعی:
شاعر از آتش درونی و درد شدید خود میگوید که باعث میشود گِل از اشکش بسازد. او نگران است که قبل از رسیدن به آرامش، عمرش به پایان برسد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و احساسی است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد.
شماره ۶۰ - زان آتشِ تر که خیمه برکِشت زنند
زان آتشِ تر که خیمه برکِشت زنند
شاید که درین دل چو انگشت زنند ۱
تا از سر درد گِل کنم خاک ز اشک
زان پیش که از کالبدم خشت زنند ۲
شاید که درین دل چو انگشت زنند ۱
تا از سر درد گِل کنم خاک ز اشک
زان پیش که از کالبدم خشت زنند ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۷۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۹ - می خور که فلک بهر هلاک من و تو
گوهر بعدی:شماره ۶۱ - مهتاب افتاد در گلستان امشب
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
