غزل ۱۰۵۳ - نزدیک توام مرا مبین دور

نزدیک تواَم مرا مَبین دور
پَهْلویِ مَنی مَباش مَهْجور ۱

آن کَس که بَعید شُد زِ مِعْمار
کِی گَردد کارهاش مَعْمور؟ ۲

چَشمی که زِ چَشمِ من طَرَب یافت
شُد روشن و غَیب بین و مَخْمور ۳

هر دل که نَسیمِ من بَرو زَد
شُد گُلْشَن و گُلْسِتانِ پُرنور ۴

بی من اَگَرَت دَهَند شَهْدی
یک شَهْد بُوَد هزار زَنبور ۵

بی من اَگَرَت امیر سازند
باشی بَتَر از هزار مامور ۶

میْ‌های جهان اگر بِنوشی
بی من نَشَود مِزاجْ مَحْرور ۷

در بَرق چه نامه بَر تَوان خوانْد؟
آخِر چه سپاه آید از مور؟ ۸

خَلْقان بَرق‌اَند و یارْ خورشید
بی گفتِ تو ظاهر است و مَشْهور ۹

خَلْقان موراَند و ما سُلَیمان
خاموش صَبور باش و مَسْتور ۱۰