غزل ۱۰ - از عمر بسی نماند ما را

از عمر بسی نماند ما را
در سر هوسی نماند ما را ۱

رفتیم زدل غبار اغیار
جز دوست کسی نماند ما را ۲

رفتیم بآشیانهٔ خویش
رنج قفسی نماند ما را ۳

از بس که نفس زدیم بیجا
جای نفسی نماند ما را ۴

یاران رفتند رفته رفته
دمساز کسی نماند ما را ۵

گرمی بردند و روشنائی
زایشان قبسی نماند ما را ۶

گلها رفتند زین گلستان
جز خارو خسی نماند ما را ۷

دل واپسی دگر نداریم
در دهر کسی نماند ما را ۸

کو خضر رهی درین بیابان
بانک جرسی نماند ما را ۹

جز ناله که مونس دل ماست
فریاد رسی نماند ما را ۱۰

بستیم چو فیض لب ز گفتار
چون همنفسی نماند ما را ۱۱