غزل ۳۲ - اشکهای گرم ما و آههای سرد ما

اشکهای گرم ما و آههای سرد ما
کس نداند کز کجا آید مگر هم درد ما ۱

عاقلان را کی خبر باشد زحال عاشقان
کی شناسد درد ما جز آنکه باشد مرد ما ۲

خام بیدردی چه داند اشک گرم و آه سرد
دردمند پختهٔ باید شناسد درد ما ۳

شهسوار عرصهٔ عشقیم گردون زیر ران
بستهٔ این چار ارکان کی رسد در گرد ما ۴

شد گواه عقل عاقل گونهای سرخ او
شاهدان عشق ما این گونهای زرد ما ۵

پرده برخیزد یقین گردد کدامین بهترست
عقل تن پروردشان یا عشق جان پروردما ۶

خارما و ورد ماجور حبیب و لطف او است
نیست کسرا در جهانچون خارما و ورد ما ۷

حرّ ما و برد ما عشقست و عقل دوربین
جنت ما حرّ ما و دوزخ ما برد ما ۸

یکه حرف فیض را مانند نبود در جهان
جفت حرف ما نباشد غیرحرف فرد ما ۹