غزل ۳۳ - بوئی زگلشنی است بدل خارخار ما

بوئی زگلشنی است بدل خارخار ما
باید که بشکفد گلی آخر زخار ما ۱

درنقش هر نگار نگر نقش آن نگار
گرچه نگار و نقش ندارد نگار ما ۲

رفتم چو در کنارش ازمن کناره کرد
کر خود کناره گیر و درآرد کنار ما ۳

کردیم از دو کون غم دوست اختیار
بگرفت اختیار زما اختیار ما ۴

گوهر که هر چه کم کند از ما سراغ کن
جام جهان نماست دل بی غبار ما ۵

ما را بهاروسبزه و گلزار درو لست
از مهر جان خزان نپذیرد بهار ما ۶

اندوه عالمی بدل خود گرفته ایم
کسی را غبار کی رسد از رهگذار ما ۷

بر دوش خویش بار دو عالم نهاده ایم
کی دوش کس گرانشود از بار بار ما ۸

از یک شرار آه بسوزیم هر دو کون
یاران حذر کنید ز سوز شرار ما ۹

روزی گل مراد بخواهدشکفت فیض
زین گریه های دیدهٔ شب زنده دار ما ۱۰