غزل ۴۰ - آسمان را یکسر پرشور میدانیم ما

آسمان را یکسر پرشور میدانیم ما
وز شراب لم یزل محمور میدانیم ما ۱

نورحق تابیده بر اکناف عالم سربسر
نور انجم پرتوی زان نور میدانیم ما ۲

جابجا در هر فلک بنشسته خیلی از ملک
این عبادتخانه را معمور میدانیم ما ۳

هر کرا دانش بود مقصود بر حس و خیال
چشم او گر چار گردد کور میدانیم ما ۴

نزدنزدیکان حق حیّند و ناطق نه فلک
هر کرا این علم نبود دور میدانیم ما ۵

عالم خلقست این عالم که پیدا بینیش
عالم امر از نظر مستور میدانیم ما ۶

چشم فهم نکته زاهل علم بتوان داشتن
جاهل دل مرده را معذور میدانیم ما ۷

قدر هر ظرفی بقدر آن بود کاندر ویست
دل خراب عشق را معمور میدانیم ما ۸

فیض را در هر خیالی ناصری از حق بود
در همه کارش از آن منصور میدانیم ما ۹