هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه بیانگر عشق عمیق و فداکاری شاعر به معشوق است. شاعر از چشمان فریبنده و خونریز معشوق سخن میگوید و خود را اسیر غمهای او میداند. او تمام هستی خود را فدای معشوق کرده و هیچ راه و روش دیگری جز عشق به او نمیشناسد.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عاشقانه و استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به مفاهیمی مانند 'خونریزی' و 'غم' نیاز به سطحی از بلوغ عاطفی دارد.
غزل ۹۰ - کعبهٔ وصل تو پناه منست
کعبهٔ وصل تو پناه منست
طاق ابروت قبله گاه منست ۱
چشم فتان مست خونریزت
خود زبیداد خود پناه منست ۲
خود ره لشگر غمت دادم
غارت خان و مان گناه منست ۳
بنگاهی اگر خراب شدم
چشم مست تو عذرخواه منست ۴
شد دلم خون زروی گلگونت
اشک خونین من گواه من است ۵
روی و راه دگر نمیدانم
لطف و قهر روی و راه منست ۶
فیض روز تو هم تیره از آنست
بخت من هم سیه ز آه منست ۷
طاق ابروت قبله گاه منست ۱
چشم فتان مست خونریزت
خود زبیداد خود پناه منست ۲
خود ره لشگر غمت دادم
غارت خان و مان گناه منست ۳
بنگاهی اگر خراب شدم
چشم مست تو عذرخواه منست ۴
شد دلم خون زروی گلگونت
اشک خونین من گواه من است ۵
روی و راه دگر نمیدانم
لطف و قهر روی و راه منست ۶
فیض روز تو هم تیره از آنست
بخت من هم سیه ز آه منست ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۴۵۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۸۹ - نه زلفست آن که دلها را کمندست
گوهر بعدی:غزل ۹۱ - گر کشی و گر بخشی هر چه میکنی خوبست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
