غزل ۱۰۲ - صورت انسان دگر معنی آن دیگر است

صورت انسان دگر معنی آن دیگر است
صورت انسان مس و معنی انسان زرست ۱

مس چه بودلحم وپوست زرچه بودعشق دوست
این مس اگر زر شود ازدو جهان بر ترست ۲

عشق بود روح دین چشم و چراغ یقین
هر که درو عشق نیست کفر درو مضمرست ۳

عشق رساند ترا تا به جناب خدا
در ره اطوار صنع راهرو و رهبرست ۴

سوی من آئی دمی بر تو ببارم نمی
از رشحات یمی این سخنم زوترست ۵

کاش ترا جای آن باشد و گنجای آن
تا به عیان آورم آنچه بغیب اندرست ۶

ظرف تو از حرف عشق جام لبا لب کنم
جنت به قالب کنم گوئی که اینمحشراست ۷

مست شوی کف زنان شور بر آری که این
نیست مکرر ستخیز ورنه چه شور و شرست ۸

شور نشور است این بعث قبور است این
شرح صدورست این از همه بالاترست ۹

این اثر طاعت است زلزلهٔ ساعت است
حامله بار افکند مرضعه کور و کرست ۱۰

بر تو عذابست این زانکه همین صورتی
نزد من آو ببین کز دل و جان خوشتر است ۱۱

فیض بهل صوت و حرف بحر مپیما بحرف
غرقهٔ این بحر را دم نزدن بهتر است ۱۲