غزل ۲۳۰ - نمی‌بینم در این میدان یکی مرد

نمی‌بینم در این میدان یکی مرد
زنانند این سبک عقلان بیدرد ۱

ندیدم مرد حق هر چند بردم
بگرد این جهان چشم جهان کرد ۲

گرفته گرد گرداگرد عالم
نمی‌بینم سواری زیر آن کرد ۳

سواری هست پنهان از نظرها
زنا محرم زنان پنهان بود مرد ۴

بود مرد آنکه حق را بنده باشد
به داغ بندگی بر دست هر مرد ۵

بود مرد آنکه او زد بر هوا پای
رگ و ریشه هوس از سربدر کرد ۶

بود مرد آنکه دل کند از دو عالم
بیکجا داد و گشت از خویشتن فرد ۷

بود مردآنکه با حق انس بگرفت
باو پیوست و ترک ما سوا کرد ۸

بود مرد آنکه اورست از من و ما
برآورد از نهاد خویشتن گرد ۹

بود مرد آنکه فانی گشت از خود
ز تشریف بقای حق قبا کرد ۱۰

گرافشانی ز گرد خویش خود را
بگردش کی رسی تا برخوری گرد ۱۱

ز گرد خود برا در گرد اورس
سراغی یابی ازگرد چنین مرد ۱۲

خداوندا بفضل خود مدد کن
که ره یابم بمردی تا شوم مرد ۱۳

بمردی میرسی ای فیض و مردی
بشرط آنکه کردی از خودی فرد ۱۴

خودی گردیست بر آینهٔ دل
بمردی وارهان خود را ازین گرد ۱۵