غزل ۳۹۰ - یار اگر آشنا شود چه شود

یار اگر آشنا شود چه شود
بخت اگر یار ما شود چه شود ۱

گر ز خمخانهٔ می وصلش
جرعهٔ قسم ما شود چه شود ۲

گر دل خستهٔ مرا ای جان
غمزه‌ات غمزدا شود چه شود ۳

نفسی گر بر آورم با تو
تا دل از غصه وا شود چه شود ۴

در ره چون تو غمگساری اگر
دل و جانم فدا شود چه شود ۵

مرغ روحم که طایر قدس است
زین قفس گر رها شود چه شود ۶

چون حجاب من از منست اگر
این من از من جدا شود چه شود ۷

این سبو بشکند درین دریا
بحر بی‌منتها شود چه شود ۸

فیض از هر دو کون بیگانه
با تو گر آشنا شود چه شود ۹