غزل ۳۹۶ - شود که از دهنت بوسهٔ ربوده شود

شود که از دهنت بوسهٔ ربوده شود
شود که از دل من عقدهٔ گشوده شود ۱

شود که فاش شود سر آن دهان نهان
ز تنگنای عدم نکتهٔ شنوده شود ۲

شود که دل ز وصالت بمدعا برسد
غبار حسرت ازین آینه زدوده شود ۳

شود که تیغ کشی و بدارمت گردن
توجه تو و عشق من آزموده شود ۴

شود که بر قدمت سر نهم بزاری زار
ترحمی که بدل داری آن نموده شود ۵

شود که بار دهی تا که سر نهم برهت
بخاک راهگذار تو جبهه سوده شود ۶

شود که آتش عشقت بسوزد این تن من
برهگذار تو خاک سیاه توده شود ۷

شود که دست امیدم بمدعا برسد
ز کار بسته من عقدها گشوده شود ۸

محال باشد ای فیض این که عاشق را
بدن به بستر راحت دمی غنوده شود ۹