غزل ۵۷۸ - از کش مکش خرد بتنگ آمده‌ام

از کش مکش خرد بتنگ آمده‌ام
وز نام پسندیده بننگ آمده‌ام ۱

از بس که ز خویش ناخوشیها دیدم
با خویش چو بیگانه بجنگ آمده‌ام ۲

تا دیو فکنده‌ دام افتاده بدام
تا نفس گشاده کف بچنگ آمده‌ام ۳

یکذره نماند نور اسلام بدل
گوئی که بتازه از فرنگ آمده‌ام ۴

شد روی دلم سیاه از زنگ گناه
از کشور روم سوی زنگ آمده‌ام ۵

شهوت چو نماند در غضب افزودم
از خوک چرانی به پلنگ آمده‌ام ۶

گر رنگ امید نیست بر چهرهٔفیض
از سیلی بیم سرخ رنگ آمده‌ام ۷