هوش مصنوعی: شاعر در این متن عاشقانه از تجربیات عاشقانه و معنوی خود سخن می‌گوید. او از بوسه‌ای از معشوق، نوشیدن باده‌ی عشق، و یادکردن از جمال و زیبایی‌های معشوق صحبت می‌کند. همچنین، به جنبه‌های معنوی مانند خواندن آیات از روی مصحف و روی آوردن به سوی قدس اشاره دارد. در نهایت، شاعر از عاشق شدن و رسیدن به شادی و طرب سخن می‌گوید.
رده سنی: 16+ این متن دارای مضامین عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند باده‌نوشی و عشق زمینی نیاز به درک عمیق‌تری دارند که معمولاً در سنین بالاتر قابل درک است.

غزل ۵۸۹ - یکبوسه از آن دو لب گرفتم

یکبوسه از آن دو لب گرفتم
ز آن بادهٔ بوالعجب گرفتم ۱

ز آن تنگ دهان شکر مزیدم
ز آن نخل روان رطب گرفتم ۲

مهرش بدل شکسته بستم
ذکر خیرش بلب گرفتم ۳

زان مصحف روی خواندم آیات
ز آن زلف بحق سبب گرفتم ۴

تیر نگهش بروز خوردم
تار زلفش بشب گرفتم ۵

بس فیض کز آن جمال بردم
بس کام که بی طلب گرفتم ۶

میها خوردم بر غم زهاد
از بی‌ادبان ادب گرفتم ۷

اندوه بعاقلان سپردم
عاشق شدم و طرب گرفتم ۸

رو جانب قدس کردم آخر
چون فیض ره عجب گرفتم ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۴۸۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۵۸۸ - پیشتر ز افلاک شور عشق بر سر داشتم
گوهر بعدی:غزل ۵۹۰ - نبود این تنگنا جای خوشی در غم فرو رفتم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.