غزل ۷۵۳ - جان ز من مستان دل ببر خون کن

جان ز من مستان دل ببر خون کن
اینچنین که باشد دردم افزون کن ۱

تا کنی صیدم غمزه را سرده
تا روم از خود چهره میگون کن ۲

سینه‌ام بریان دیده‌ام گریان
هوش را حیران عقل مفتون کن ۳

ای فدایت من خیز بسم‌الله
قصد جانم را تیغ بیرون کن ۴

تا کی افسون من از تو بنیوشم
یا بکش ورنه ترک افسون کن ۵

پای دل بگشا از سر زلفت
سر بصحرا ده تای مجنون کن ۶

جان من آن کن کان دلت خواهد
حاش لله من گویمت چون کن ۷

دیده را از آن رو روشنائی ده
ور نه از اشگش رشک جیحون کن ۸

پیش حکم تو سر نهادم من
خواهیم کم کن خواهی افزون کن ۹

فیض میخواهد آنچه را خواهی
خواهیش خرم ور نه محزون کن ۱۰