غزل ۵۰ - شب فراق، چو زلفت اگر چه تاریک است

شب فراق، چو زلفت اگر چه تاریک است
امیدوارم از آن رو، که صبح، نزدیک است ۱

به خفتگان، خبری می‌دهد، خروش خروس
ز هاتف دگرست، آن خطاب نزدیک است ۲

صبا، سلاسل دیوانگان عشق تو را
به بوی زلف تو هر صبح، داده تحریک است ۳

بپرس حال من از چشم خود، که این معنی
حکایتی است که معلوم ترک و تاجیک، است ۴

ز کفر زلف تو، دل ره نمی‌برد بیرون
که راه پر خم و پیچ و محله تاریک است ۵

نمی‌رسد به خیال تو، آب دیده من
که دیده، سخت ضعیف است و راه، باریک است ۶

تو مالکی به همه روی، در ممالک حسن
مرا بپرس، که سلمانت از ممالیک است ۷