هوش مصنوعی:
این شعر عرفانی از حافظ، به موضوعاتی مانند عشق، مستی، رندی و بیاعتنایی به دنیا میپردازد. شاعر با اشاره به خرابات و مینوشی، عشق الهی و رهایی از تعلقات دنیوی را بیان میکند. او دنیا را فانی میداند و حقیقت را در عشق و مستی معنوی جستجو میکند.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و استفاده از استعارههایی مانند مستی و خرابات ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال قابل درک نباشد. همچنین، برخی مضامین مانند بیاعتنایی به دنیا نیاز به بلوغ فکری دارد.
غزل ۵۲ - مستی و عشق از ازل، پیشه و آیین ماست
مستی و عشق از ازل، پیشه و آیین ماست
دین من این است و بس، کیست که در دین ماست ۱
خاک ره مصطبه، ز آب خضر بهتر است
چشمه نوشین او، جرعه دوشین ماست ۲
رندی و میخوارگی، قسم من امروز نیست
عادت دیرین دل، پیشه پیشین ماست ۳
بستر و بالین من، تا نشود خاک و گل
خاک و گل مصطبه، بستر و بالین ماست ۴
کنج خرابات اگر مسکن ما شد، چه شد؟
گنج دو عالم به نقد، در دل مسکین ماست ۵
نقش و نگار چهان، هیچ مبین در جهان
کانچه نظر میکنی، نقش نگارین ماست ۶
دین من این است و بس، کیست که در دین ماست ۱
خاک ره مصطبه، ز آب خضر بهتر است
چشمه نوشین او، جرعه دوشین ماست ۲
رندی و میخوارگی، قسم من امروز نیست
عادت دیرین دل، پیشه پیشین ماست ۳
بستر و بالین من، تا نشود خاک و گل
خاک و گل مصطبه، بستر و بالین ماست ۴
کنج خرابات اگر مسکن ما شد، چه شد؟
گنج دو عالم به نقد، در دل مسکین ماست ۵
نقش و نگار چهان، هیچ مبین در جهان
کانچه نظر میکنی، نقش نگارین ماست ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۴۹۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۵۱ - من خیال یار دارم، گر کسی را بر دل است
گوهر بعدی:غزل ۵۳ - رفیقان! کاروان، امشب، روان است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
