غزل ۵۴ - چشم سر مست خوشت، فتنه هشیاران است

چشم سر مست خوشت، فتنه هشیاران است
هر که شد مست می عشق تو، هشیار، آن است ۱

در خرابات خیال تو خرد را ره، نیست
یعنی او نیز هم از زمره هشیاران است ۲

دلم از مصطبه عشق تو، بویی بشنید
زان زمان باز مقیم در خماران است ۳

عشق، باروی تو هر بوالهوسی، چون بازد؟
عشق، کاری است که آن، پیشه عیاران است ۴

حال بیماری چشم تو و رنجوری من
داند ابروی تو کو بر سر بیماران، است ۵

دارم آن سرکه سر اندر قدمت، اندازم
وین، خیالی است که اندر سر بسیاران است ۶

شرح بیداری شبهای درازم که دهد
جز خیال تو، که او مونس بیداران است ۷

در هوی و هوس سرو قدت، سلمان را
دیده، ابری است، که خون جگرش، باران است ۸