غزل ۸۴ - داغ سودای تو بر جان رهی تنها نیست

داغ سودای تو بر جان رهی تنها نیست
در جهان کیست، که شوریده این سودا نیست ۱

هر که گوید، که منم، فارغ ازین غم، غلط است
هیچ کس نیست، که او غرقه، این، دریا نیست ۲

ای که، منعم کنی، از عشق که فردایی هست
من برآنم، که شب عشق مرا فردا نیست ۳

شب هجران ترا هست، به غایت اثری
صبح وصل است که هیچش اثری پیدا نیست ۴

مردگان را، اثر مرحمتت، زنده کند
این نظر باد گران است، ترا با ما نیست ۵

خبر من، که برد غیر صبا، بر در دوست
ای صبا، خیز تو را سلسله‌ای بر پا نیست ۶

دل و دین کرده‌ای از ما طلب و این سهل است
مشکل این است که دین و دل ما بر جا نیست ۷

آتش آب و دل دیده سلمان، دل تو
عاقبت نرم کند، سخت‌تر از خارا نیست ۸