غزل ۱۳۲ - کیست که قصهٔ مرا پیش نگار من برد؟

کیست که قصهٔ مرا پیش نگار من برد؟
باد به گوش او مگر ناله زار من برد ۱

نامه نوشته‌ام بسی نیست کبوتری چرا؟
کو بر من بیاید و نامه به یار من برد ۲

بار دل و بلای جان، من به کدام تن کشم؟
لاشه ناتوان از آن نیست که بار من برد ۳

کار زدست شد کسی چاره من نمی‌برد
هم نظر عنایتش چاره کار من برد ۴