هوش مصنوعی:
این متن عاشقانه و عرفانی، بیانگر عشق عمیق و فداکاری است که در آن شاعر خود را همچون پروانهای میداند که حاضر است در پای شمع معشوق بسوزد. همچنین، اشارهای به تضاد بین عشق و زهد دارد و از ناپایداری دنیا سخن میگوید.
رده سنی:
15+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن برای کودکان دشوار بوده و مناسب سنین بالاتر است. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای پیچیدهتر، فهم آن را برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر میکند.
غزل ۱۴۳ - جز نقش صورتت دل، نقشی نمیپذیرد
جز نقش صورتت دل، نقشی نمیپذیرد
تو جان نازنینی و ز جان نمیگزیرد ۱
ما غرق آب و زاهد، دم میزند ز آتش
گو: دم مزن که این دم با ماش در نگیرد ۲
پروانهوار خواهم، در پای شمع مردن
کو هر سحر به بویش، پیش صبا بمیرد ۳
تو جان نازنینی و ز جان نمیگزیرد ۱
ما غرق آب و زاهد، دم میزند ز آتش
گو: دم مزن که این دم با ماش در نگیرد ۲
پروانهوار خواهم، در پای شمع مردن
کو هر سحر به بویش، پیش صبا بمیرد ۳
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۳
۵۶۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۴۲ - باد سحر از کوی تو بویی به من آورد
گوهر بعدی:غزل ۱۴۴ - گرچه در عهد تو عاشق به جفا میمیرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
