غزل ۱۶۵ - مرا هوای تو از سر بدر نخواهد شد

مرا هوای تو از سر بدر نخواهد شد
شمایل تو ز پیش نظر نخواهد شد ۱

اگر سرم برود گو برو مراد از سر
هوای توست مرا آن ز سر نخواهد شد ۲

دلم به کوی تو رفت و مقیم شد آنجا
وزان مقام به جایی دگر نخواهد شد ۳

سرم برفت به سودای وصل، می‌دانم
که این معامله با او به سر نخواهد شد ۴

چنان ز چشم تو در خواب مستیم که مرا
ز خواب خوش به قیامت خبر نخواهد شد ۵

به نوک غمزه چون نیشتر بخواهی ریخت
هزار خون که سر نیش‌تر نخواهد شد ۶

خدنگ غمزه‌ات از جان اگر چه می‌گذرد
ولیکن از دل سلمان بدر نخواهد شد ۷