هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و غنایی، از عشق و دلباختگی سخن میگوید. شاعر با استفاده از تصاویر زیبا مانند گل خوشبو، سرو سهی و تیرباران عشق، حالات روحی و احساسات خود را بیان میکند. او از ناتوانی در فرار از عشق، سرگشتگی و اشتیاق خود میگوید و از معشوقی یاد میکند که مانند سروی بلند و دلرباست.
رده سنی:
15+
این شعر دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان زیر 15 سال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و استعارههای به کار رفته در شعر نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه برای درک کامل دارند.
غزل ۱۷۸ - گل که خوش طلعت و خوشبو آمد
گل که خوش طلعت و خوشبو آمد
عاشق روت به صد رو آمد ۱
کاسهای داشت سرم را عشقت
سر شوریده به زانو آمد ۲
نیست از هیچ طرف راه گریز
تیرباران ز همه سو آمد ۳
حال این چشم ضعیفم میگفت
قلمم، در قلمم مو آمد ۴
سرکشی کرد و نشد با ما راست
آن سهی سرو که دلجو آمد ۵
راز مشک سر زلف در دل
مینهفتم ز سخن بو آمد ۶
سر و بالای تو میجست در آب
همچو سلمان که بلا جو آمد ۷
عاشق روت به صد رو آمد ۱
کاسهای داشت سرم را عشقت
سر شوریده به زانو آمد ۲
نیست از هیچ طرف راه گریز
تیرباران ز همه سو آمد ۳
حال این چشم ضعیفم میگفت
قلمم، در قلمم مو آمد ۴
سرکشی کرد و نشد با ما راست
آن سهی سرو که دلجو آمد ۵
راز مشک سر زلف در دل
مینهفتم ز سخن بو آمد ۶
سر و بالای تو میجست در آب
همچو سلمان که بلا جو آمد ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۵۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۷۷ - خوش آمد باد نوروزی، خوش آمد
گوهر بعدی:غزل ۱۷۹ - سلام حال بیماران رسانیدن صبا داند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
