هوش مصنوعی:
این شعر از حافظ، تجربهی عرفانی و عاشقانهی شاعر را در خرابات (محل عیش و نوش) توصیف میکند. او از مستی، بادهنوشی، و حضور در جمع یاران سخن میگوید. همچنین، به مفاهیمی مانند فریب عشق، از دست دادن هوش و حواس، و تماشای زیباییهای محبوب اشاره دارد. در نهایت، شعر با توصیف جاذبههای چشم و ابروی معشوق به پایان میرسد.
رده سنی:
16+
این شعر حاوی مفاهیم عرفانی و عاشقانهای است که ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به مینوشی و مستی نیاز به بلوغ فکری دارد تا به درستی تفسیر شود.
غزل ۱۸۵ - در خرابات مرا دوش به دوش آوردند
در خرابات مرا دوش به دوش آوردند
بیخودم بر در آن باده فروش آوردند ۱
شهسواری که نیامد به همه کون فرود
بر در خانه خمار فروش آوردند ۲
دوش بر دوش فلک میزنم امروز که دوش
مستم از کوی خرابات به دوش آوردند ۳
مطربان زیر لب از پردهسرایی، بانی
تا چه گفتند؟ که نی را به خروش آوردند ۴
ساقیان داروی بیهوشی می در دادند
دل بیهوش مرا باز به هوش آوردند ۵
شاهدان این همه دلهای پریشان را جمع
به تماشای گل غالیه پوش آوردند ۶
عشوه دادند فریب و دل و دین را ستدند
هوش بردند و نکات و نی و نوش آوردند ۷
چشم و ابروی تو از گوشه خود سلمان را
در خرابات کشان از بن گوش آوردند ۸
بیخودم بر در آن باده فروش آوردند ۱
شهسواری که نیامد به همه کون فرود
بر در خانه خمار فروش آوردند ۲
دوش بر دوش فلک میزنم امروز که دوش
مستم از کوی خرابات به دوش آوردند ۳
مطربان زیر لب از پردهسرایی، بانی
تا چه گفتند؟ که نی را به خروش آوردند ۴
ساقیان داروی بیهوشی می در دادند
دل بیهوش مرا باز به هوش آوردند ۵
شاهدان این همه دلهای پریشان را جمع
به تماشای گل غالیه پوش آوردند ۶
عشوه دادند فریب و دل و دین را ستدند
هوش بردند و نکات و نی و نوش آوردند ۷
چشم و ابروی تو از گوشه خود سلمان را
در خرابات کشان از بن گوش آوردند ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
۴۵۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۸۴ - لاابالی وار، دستی بر جهان خواهم فشاند
گوهر بعدی:غزل ۱۸۶ - چشم مخمور تو مستان را به هم بر میزند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
