خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این شعر عاشقانه و عرفانی از حافظ، به زیباییهای معشوق و تأثیرات عشق بر عاشق میپردازد. شاعر از زلف معشوق، بوی خوش او، و شراب ناب به عنوان نمادهایی برای توصیف حالات عاشقانه و عرفانی استفاده میکند. همچنین، شعر به نقد ریاکاری و ظاهرگرایی در مسائل معنوی میپردازد و عشق را فراتر از این محدودیتها میداند.
این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به شراب و نقد ریاکاری ممکن است نیاز به بلوغ فکری برای درک صحیح داشته باشد.
غزل ۱۹۳ - سنبلت را صبا بر گل مشوش میکند
سنبلت را صبا بر گل مشوش میکند
هر خم زلفت مرا نعلی در آتش میکند ۱
باد در وقت سحر میآورد بویت به من
باد وقتش خوش! که او وقت مرا خوش میکند ۲
لعل جانبخش لبت دلهای مسکینان به لطف
جمع میدارد، ولی زلفت مشوش میکند ۳
دیده تر دامنم تا میزند نقشت بر آب
خاک کویت را بخون هر شب منقش میکند ۴
توبه زهد ریایی نیست کار عاشقان
ساقیا می، کین فضولی عقل سرکش میکند ۵
زان شراب ناب بیغش ده که اندر صومعه
صوفی صافی برای جرعهای غش میکند ۶
نام و ننگ و صبر و هوش و عقل و دینم شد حجاب
ترک من باز آ که سلمان ترک هر شش میکند ۷
هر خم زلفت مرا نعلی در آتش میکند ۱
باد در وقت سحر میآورد بویت به من
باد وقتش خوش! که او وقت مرا خوش میکند ۲
لعل جانبخش لبت دلهای مسکینان به لطف
جمع میدارد، ولی زلفت مشوش میکند ۳
دیده تر دامنم تا میزند نقشت بر آب
خاک کویت را بخون هر شب منقش میکند ۴
توبه زهد ریایی نیست کار عاشقان
ساقیا می، کین فضولی عقل سرکش میکند ۵
زان شراب ناب بیغش ده که اندر صومعه
صوفی صافی برای جرعهای غش میکند ۶
نام و ننگ و صبر و هوش و عقل و دینم شد حجاب
ترک من باز آ که سلمان ترک هر شش میکند ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۹۲ - بوی زلف او دماغ جان معطر میکند
گوهر بعدی:غزل ۱۹۴ - چشم مستت گرچه با ما ترک تازی میکند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
