غزل ۱۹۸ - خام خم را ز لبت، رنگ اگر وام کنند

خام خم را ز لبت، رنگ اگر وام کنند
زاهدان نیز در آن خم طمع خام کنند ۱

چون برد لعل تو از جام تنم جان کهن
ساقیان جان نو آرند و در آن جام کنند ۲

عاشقان جان ز پی مصلحتی می‌خواهند
تا نثار قد و بالای دلارام کنند ۳

شاهدان را همگی زلف نهادن بر روی
غرض آن است که صبح چو منی شام کنند ۴

با سر زلف تو دلبستگیم دانی چیست؟
تا که دیوانه زنجیر توام نام کنند ۵

بلبلان در سحر و شام به آواز بلند
صفت قامت آن سرو گل اندام کنند ۶

مه رخان فلک از خانه برآیند به بام
تا تماشای تو هر شام ازین بام کنند ۷

راه عشق تو نه راهی است که اقدام روند
شرح شوق تو نه کاری است که اقلام کنند ۸

بت پرستان اگر از عشق تو آگاه شوند
روی در روی تو و پشت بر اصنام کنند ۹