هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که در آن شاعر از عشق و محبت به معشوق و تأثیرات عمیق آن بر روح و روان خود سخن میگوید. او از خیال معشوق، جدایی از دنیا برای رسیدن به یار، و ناتوانی از فراموشی عشق سخن میگوید.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عرفانی و عاشقانه عمیق است که درک آن ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال دشوار باشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند جدایی از دنیا و درد عشق نیاز به بلوغ فکری دارد.
غزل ۲۱۱ - از چشم من خیال قدش کی برون رود؟
از چشم من خیال قدش کی برون رود؟
سروی است ناز از لب جو سرو چون رود؟ ۱
بنشست در درونم و غیر از خیال یار
رخصت نمیدهد که کسی در درون رود ۲
دانی که در دل تو کی آید جمال یار؟
وقتی که هردو عالمت از دل برون رود ۳
از کوی دوست باز نپیچم عنان اگر
بینم به چشم خویش که سیلاب خون رود ۴
گر نی کمند زلف درازت شود سبب
چون آه من بدین فلک نیلگون رود ۵
واعظ برو فسانه مخوان و فسون مدم!
کی درد عاشقی به فسان فسون رود ۶
یک ذره از محبت سلمان اگر نهند
بر کوه، او چو ذره قرار و سکون رود ۷
سروی است ناز از لب جو سرو چون رود؟ ۱
بنشست در درونم و غیر از خیال یار
رخصت نمیدهد که کسی در درون رود ۲
دانی که در دل تو کی آید جمال یار؟
وقتی که هردو عالمت از دل برون رود ۳
از کوی دوست باز نپیچم عنان اگر
بینم به چشم خویش که سیلاب خون رود ۴
گر نی کمند زلف درازت شود سبب
چون آه من بدین فلک نیلگون رود ۵
واعظ برو فسانه مخوان و فسون مدم!
کی درد عاشقی به فسان فسون رود ۶
یک ذره از محبت سلمان اگر نهند
بر کوه، او چو ذره قرار و سکون رود ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۴۴۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۱۰ - سر سودای تو هرگز ز سر ما نرود
گوهر بعدی:غزل ۲۱۲ - باد صبا به باغ به بوی تو میرود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
