غزل ۲۱۵ - آن که باشد که تو را بیند و عاشق نشود؟

آن که باشد که تو را بیند و عاشق نشود؟
یا به عشق تو مجرد ز علایق نشود؟ ۱

با تو داردم زازل سابقه عشق ولی
کار بخت است و عنایت به سوابق نشود ۲

در سرم هست که خاک کف پای تو شوم
من برینم، مگر بخت موافق نشود ۳

شعله آتش دل، سر به فلک باز نهاد
دارم امید که دودش به تو لاحق نشود ۴

می‌کند دست درازی سر زلفت مگذار
تا به رغم دل من با تو معانق نشود ۵

هر که این صورت و اخلاق و معانی دارد
که تو داری، ز چه محبوب خلایق نشود؟ ۶

شب به یاد تو کنم زنده گواهم صبح است
روشن این قول به بی‌شاهد صادق نشود ۷

با دهان و لب تو جان مرا رازی هست
همه کس واقف اسرار دقایق نشود ۸

کار کن کار که کار تو میسر سلمان
به عبارات خوش و نکته رایق نشود ۹