غزل ۲۵۵ - مست حسنی که ندارد خبر از آفاقش

مست حسنی که ندارد خبر از آفاقش
چه خبر باشد از احوال دل عشاقش؟ ۱

گر چه یادم نکند، یار منش مشتاقم
یاد باد آنکه جهانیست چو من مشتاقش ۲

کرد عهدی سر من کز سر کویش نرود
گر رود سر نروم من ز سر میثاقش ۳

دفتر وصف رخش را نتواند پرداخت
گر ورق‌های گل و لاله شود اوراقش ۴

عشق زهریست خوش ای دل که ندارد تریاق
درکش آن زهر هلاهل، مطلب تریاقش ۵

با چنان روی لطافت ملکش نتوان گفت
جز به یک روی که باشد ملکی اخلاقش ۶

خلق گویند که سلمان سخن عشق بپوش
چه بپوشم که شنیدنش همه آفاقش ۷